દિલ ભરાઈ આવ્યુ છે

આકાંક્ષા ને અભરાઇ ઍ મૂકી દે
આ નભની રાહ મૂકી દે
ઍક કહે છે ડૂબી જા
બીજો કહે છે તરી લે
ત્રીજો ચાહે છ્બ-છબિયા
ને ચૌથા ની વાતાજ શુ
આમને આમ
બધા ગણિત બગાડે છે

જે શુન્ય છે ઍજ ગણિત માંડે
બીજા ઍક બીજાને ભાંડે
હવે નથી રહેવું, સહેવું, કહેવું
પણ કરવું છે.
શું?
ઈ ખબર હોત તો કરતો ના હોત
દિલ ને ભરાઈ જવાનો અવકાશ ના હોત
હવે શૂન્યા અવકાશમાં ...
સંદેશથી ઉભરાયેલા આકાશમાં
અંદેશા નથી મળતા પ્રકાશના
રૂદનનું ધન ખરચતા
ગહેરાય ને સરજતા
આ શૂન્ય અવકાશમાં
દિલ ભરાઈ આવ્યુ છે